Jeff Mills urodził się 18 czerwca 1963 roku w Detroit. Już na początku lat osiemdziesiątych prezentował nagrania muzyki hip-hop i elektro w rozgłośni WDET, w której następnie miał własną audycję. Pod wpływem muzyki acid house i zainteresowania industrialnym brzmieniem w 1989r. stworzył pierwsze własne nagrania. Następnie razem z Tonym Srockiem w jego studiu zaczęli nagrywać jako Final Cut. W 1990r., gdy poprzez grupę Members of The House (Jeff wykona remix jednego z utworów dla Members of The House) poznał Mika "Mad" Banksa opuszcza Final Cut i razem z Banksem zakłada Underground Resistance. Wkrótce dołącza do nich Robert Hood i wspólnie zaczynają tworzyć nowy styl Detroit techno.
Muzyka UR jest znacznie ostrzejsza i bardziej industrialna od muzyki pionierów Detroit (May, Saunderson, Atkins). Składają się na nią elementy acidu, electro, hardcora, housu w surowej metalicznej oprawie z industrialu. Jeff Mills miał bardzo duży wpływ na twórczość UR. Banks i Hood grali bardziej house i techno a on jest odpowiedzialny za industrialny styl, który jest charakterystyczny dla dźwięków z Chicago. Muzyka ta znajduje uznanie w Europie. Wkrótce UR rozpoczyna współprace z Berlińskim Tresorem. Wydają płyte X-101 Sonic Destroyer (numer 1 w katalogu Tresora) a tytułowy kawałek "Sonic Destroyer" zdobywa ogromną popularność. Dźwięki z X-101 to pierwsze tak radykalne i o takiej sile przekazu brzmienia elektroniczne. Także kolejna płyta wydana przez Tresora: X-102 The Rings of Saturn okazuje się wielkim sukcesem. Jest bardziej eksperymentalna a muzyka jest ściśle związana z oprawą płyty. Inspiracją dla Millsa stał się program kosmiczny NASA, filmy sciene-fiction i teorie Einsteina. Zresztą on sam też jest autorem wielu teorii dotyczących głównie ludzkich emocji i reakcji. Jest on też twórcą ideologii UR dotyczącej niezależności muzyki i artystów oraz walki o tą niezależność.
Coraz bardziej ideologiczno- partyzancki charakter UR (do dzisiaj członkowie UR podczas wywiadów ukrywają swoje twarze) przestał jednak odpowiadać Millsowi. Poza tym został rezydentem klubu Limelight w Nowym Yorku co mu uniemożliwiało częste kontakty z artystami z Detroit. Razem z Hoodem odchodzi z UR i wraz z nim zakłada własny label AXIS. Płyta X-103 Atlantis jest ostatnią przy której współpracował z Banksem. Kolejne kawałki wydane przez Axis przynoszą zmiane stylistyki, są bardziej proste i nie ma w nich elementów acid house czy hardcore (np EPki Cycle 30, Growth, Humana). Wiele nagrań wydanych przez Axis znalazło się na kompilacji "The Other Day". Jest to płyta raczej do słuchania w domu, ale są tu też bardziej klubowe rzeczy (np. "i9" czy pokręcona "Medusa"). Większość to spokojne i przestrzenne (często prawie ambientowe) doskonałe utwory ktore można zaliczyć do inteligentnego techno lub ambitnej elektroniki.
Nowe równie radykalne brzmienie powstałe w Axis zostaje nazwane minimalem, ale dopiero dzięki wydanej przez Tresora płycie Waveform Transmission vol.1 zyskuje popularność. Pierwszy utwór na płycie : "Phase 4" jest niesamowicie szybki i energetyczny, wywiera niesamowite wrażenie. Następny: "Changes Of Life" to połączenie prostych dźwięków pianinka z twardym, mocnym beatem. Kolejne kawałki są bardziej eksperymentalne. Dopiero "Late Night" i "DNA" przynoszą to co do dzisiaj wyznacza minimal techno. Mała ilość dźwięków, bardzo precyzyjna struktura i silna, bezwzględna stopa wybijająca rytm (często porównywana do trzęsienia ziemi). Jeszcze lepsza okazała się płyta Waveform Transmission vol.3 (vol.2 jest głównie dziełem Hooda). Podobnie jak część pierwsza zaczyna się bardzo szybkim, pędzącym kawałkiem -"The Extremist", kolejny to "Solid Sleep" -bardziej spokojny ale z mocną stopą. Następne to "Life Cycle" i bardzo szybki "Workers". Po nich jest "Wrath Of The Punisher" który jest niesamowicie szybki, niszczycielski, ciężki i intensywny. Następne -"DNA", "Condor To Mallorca" i "Basic Human Design" są już spokojniejsze i przypominają to co Mills wydał z wytwórni Axis. Płyta stała się inspiracją dla kolejnych wykonawców minimalu i mimo upływu czasu nadal jest grana na imprezach. Niestety pierwsza edycja płyty (1994r.) z powodu kłopotów z dystrybucją ukazała się w ograniczonym nakładzie. Dopiero reedycja w 1997r. pozwoliła na jej nieograniczony dostęp.
W 1996 r. Jeff Mills otworzył kolejną, całkowicie własną wytwórnię -Purpose Maker, w której wydaje swoje płyty przeznaczone głównie do grania w klubach. Doskonałe "Kat Moda" czy "Steamp it" to prawdziwe narzędzia dla DJ-ów, idealnie nadające się do miksowania. Ta muzyka to czysta energia przekazywana z niesamowitą intensywnością, ciężka ale też funky, dlatego szybko podbiła kluby na całym świecie. Podsumowaniem działalności tej wytwórni było wydanie płyty Purpose Maker Compilation z największymi "hitami" i z wieloma nigdzie niedostępnymi utworami które pierwszy raz zostały wydane na CD.
Jeff Mills to także niedościgniony mistrz sztuki mikserskiej. W czasie swoich setów potrafi użyć trzech gramofonów i automatu perkusyjnego TR-909 za pomocą których tworzy zupełnie nową muzykę. W ciągu jednej godziny miksuje dziesiątki utworów (nie jest to tylko ciężki minimal ale często też house, Detroit i kawałki techno-ambientowe ) często wybiera tylko bardzo krótkie fragmenty i łączy je w dynamicznym secie. O tym jak dobre są jego występy świadczy wpływ Millsa na scenę techno w Japonii, gdzie na jego pierwszej imprezie było tylko kilkaset osób a w tej chwili może przyjść nawet 10.000. Jeden z jego występów w Tokyo, w klubie Liquid Room (28 pażdziernik 1995r.) został nawet nagrany i oficjalnie wydany na cd. Ten live album to esencja występów Millsa. W bardzo dynamicznym i intensywnym secie podzielonym na trzy części jest zawarte 38 utworów (+ pełen klub krzyczących Japończyków) w większości autorstwa Millsa, od intra z X-102 poprzez utwory z Waveform Transmission, wydawnictwa Axis do muzyki wydanej przez Purpose Maker
oraz innych twórców intensywnego techno, minimalu, acidu i Detroit (np. Dj Hell, Surgeon, Beltram, Advent...). Niedawno ukazała się też płyta "From The 21st", którą wydano tylko w Japonii a w Czechach kompilacja "The Art Of Connecting" zbierajaca utwory z różnych wytwórni. Wynikiem szerokich zainteresowań Millsa stała się kolejna płyta dla Tresora. "Metropolis" stanowi soundtrack do tytułowego, nagranego w 1926r. niemieckiego filmu w reżyserii Fritza Langa. Wyjątkowo pejzażowa i nastrojowa muzyka oparta na techno i ambiencie idealnie pasuje do wizji futurystycznego miasta Metropolis.
